महाराष्ट्रकिववयर्मु �े�रकृत स्फुटकाव्ये

Abstract

, तथापिंह्माकवीर्वे ‘सौप्तिकपर्व’ नुक्र्तिच मिळाठें’आहे, तेंत्रनयीन मिळालैलाँआणखी छोटेखानी काव्येंमिंळूनंहोमाग्’ग् रसिंकव् बोंचकांस आजं सादर करीत आहो, झा भागांत जीं कळाव्यै छापिळींव् आहेत, त्यर्पिफॉं सौप्तिकपर्व, गर्नेद्र्मोक्ष, इनुमंताख्यान, अर्दुनकांमर्शी’, ठुर्योघनरॅग्त्त्य' परिस्कोय्,' विश्रामित्रमोजन व पदें, आरत्या वगैरे ही कविता अळाद्यांस नवीनच मिळालेली आहे…, बाकीची प्रकरणें ह्मणजें मूखोचीं लक्षणे, बुकरेमासेद्दादृ, इरिश्चं- द्राख्यान वशतमुखरावण्प्यघ हीं ‘काव्येतिहूंम्ससंप्रहां’ त प्रसिद्ध झाली होर्ती- ‘म’गत्र' होता’ गींताथेंवोघिनीनामक पुस्तकांत छापली होर्ती व ‘एकनाथ’चरित्र‘ चैढं० तुकाराम तात्या यांनी प्रसि’द्ध` कठेंत्या ‘प्रक'नाथांव्यग् गा`थे’त छाबूंत’ प्रसिद्धी क्षीर्दे होते- हींसंर्वप्रकरणअनेकहेस्तळिख्रित प्रर्तीचग आंथारेंउत्तोय्प्रकळंरिंबुंद्वेकॅहूद्नं पुन्द्द्यप्रकाशित कैळींअळाहेत. घामळागांत व्याप्रकरणाचा समावेशक्षार्ली आंहें', त्यांविषंयीं आम्हांस में काय वाटते त थोडक्यव्त लिहितो…-