िशवच􀃥रत्र

Abstract

ज्या वेळीं महाराष्ट्र याहूंनदिं गंभीर अळापत्तींत सापडला होता त्या वेळीं शिवार्वामहाराजांनीं, कोंणाद्दि जवरदस्तावै साह्य नसतांना, किंबहुना स्वकीय व परकीय अशी सत्रे मोठालीं सप्मथ्यें प्रतिकूल असतांना महाराष्ट्र तर स्वतंत्र केलाच; पण अखिल भारतांतल्या द्दिदूंमध्वेहि स्कामिमळानाचीं व स्वप्तत्र्याचीं ज्योत पेंटा‘बेढी. अशा थोर पुरुषाच्या चरिंत्राचें, महाराष्ट्रप्च्या प्रचलित अवस्थेच्या पार्षभूमींवग्ज मनन व्हावे या हेतूने पुढील विवेचन केलें आहे. हे विवेचन पुस्तकाच्या दुसऱ्या भागांत सापडेल. या छोट्याशा पुस्तकाची व्याप्ति त्या विवेचनळापुरतीच मर्यादित ठेवण्याचा प्रथम सकव्प होतां; परंतु, कित्येक वाचकांना ग्विवाजरेमहृऱराजांच्यळा एकंदर कार्याची सगतयार माहितींद्दि भ्उपयुक्त वाटेल म्हृणून पहिल्या भागांतला मजकूर मागाहून तयार करण्वांत आला व तो पुस्तकाच्या आरंभी देंण्यांत आला. रे पुर्णे, हेंद्हूमार्च १९५९ …वा.